13.07.2023. Ulga określa zasady rozliczenia VAT w przypadku, gdy nabywca towarów lub usługobiorca (dłużnik) nie zapłacił dostawcy lub usługodawcy (wierzycielowi) należnej kwoty. Podatnik (wierzyciel) może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny za dostarczane towary lub świadczone na terytorium kraju usługi w Prawo do skorzystania z ulgi na złe długi wystąpi, gdy spełnione są dodatkowo następujące warunki: -. na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty w ramach ulgi na złe długi wierzyciel jest podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny, -. od daty wystawienia faktury Polska musi zmienić przepisy o uldze na złe długi. Warunki, od spełnienia których uzależniona jest możliwość skorzystania z ulgi na złe długi w VAT narusza przepisy unijne – tak uznał Europejski Trybunał Sprawiedliwości w sprawie C-335/19. Ministerstwo Finansów będzie więc musiało pochylić się nad nowelą prawa. Podstawa opodatkowania po uwzględnieniu ulgi na złe długi będzie zatem wynosić: 50 000 + 15 000 zł = 65 000 zł. Od ustalonej w ten sposób podstawy opodatkowania należy obliczyć podatek, stosując odpowiednią stawkę. Inaczej postąpi podatnik, który rozlicza wartość nieuregulowanego zobowiązania przy kalkulacji zaliczek na podatek. Spółka z o.o. w 2022 r., w odniesieniu do przeterminowanych należności, zastosowała dla celów CIT ulgę na złe długi. Jednocześnie na dzień bilansowy (31 grudnia 2022 r.) utworzono rezerwę na podatek dochodowy. Ponieważ w pierwszych miesiącach 2023 r. większość należności została spłacona, powstała wątpliwość, czy w Duplikat faktury a ulga na złe długi-problemy te postaramy się omówić w poniższym artykule. Duplikat faktury i moment odliczenia VAT Jak wskazuje treść art. 106l ustawy VAT , w przypadku gdy faktura ulegnie zniszczeniu albo zaginie podatnik lub upoważniona przez niego do wystawiania faktur osoba trzecia, wystawia ponownie fakturę . Wierzyciele zainteresowani odzyskaniem podatku należnego związanego z nieściągalnymi wierzytelnościami mogą korzystać z tzw. ulgi na złe długi. W wyroku z 15 października 2020 r., w sprawie C-335/19 TSUE orzekł, że prawo do ulgi powinno przysługiwać bez względu na status stron transakcji. W konsekwencji termin do realizacji ulgi na złe długi nie biegnie w okresie, w którym ze względu na polskie przepisy niezgodne z prawem unijnym podatnik nie mógł skorzystać ulgi. Zgodnie z art. 90 ust. 1 dyrektywy VAT w przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie. Przywołany przepis stanowi zasadniczo istotę instytucji ulgi na złe długi w prawodawstwie unijnym. Natomiast ustalenie szczegółów jego stosowania oraz wdrożenie do krajowych systemów VAT państw członkowskich pozostawiono swobodzie decyzyjnej władz ustawodawczych tych państw. Przesłanki formalne Prawodawca unijny stworzył instytucję ulgi na złe długi z uwagi na potencjalne zachwiania zasady neutralności VAT przez sytuacje niewywiązania się nabywcy towarów lub usług z płatności. Z ulgi na złe długi powinny zatem korzystać podmioty w stosunku do których nabywca towarów lub usług faktycznie nie wywiązał się z płatności i fakt ten wierzyciel jest w stanie odpowiednio udowodnić. Środkiem do realizacji tego postulatu, by w każdym przypadku korekcie podatku naliczonego towarzyszyła lustrzana korekta podatku należnego, w ocenie TSUE powinno być ograniczenie stanowienia warunków uprawniających do skorzystania z ulgi do jedynie niezbędnych. W tym zakresie zgodność polskich przepisów, wprowadzających ulgę na złe długi,... Dostęp do treści jest płatny. Archiwum Rzeczpospolitej to wygodna wyszukiwarka archiwalnych tekstów opublikowanych na łamach dziennika od 1993 roku. Unikalne źródło wiedzy o Polsce i świecie, wzbogacone o perspektywę ekonomiczną i prawną. Ponad milion tekstów w jednym miejscu. Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej" ZamówUnikalna oferta W najnowszym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) uznał jednak, że warunek wynikający z art. 89 a ust 2 pkt 5 ustawy o VAT nie narusza postanowień unijnej dyrektywy. Funkcjonująca w Polsce ulga w VAT na złe długi, polegająca na możliwości obniżenia podstawy opodatkowania przez sprzedawcę (wierzyciela), gdy nie otrzymał należności od nabywcy (dłużnika), oparta jest na Dyrektywie Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: dyrektywie VAT), a ściślej na jej art. 90 ust. 1, zgodnie z którym „W przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie”. Jak widać, przepis dyrektywy nie określa warunków stosowania ulgi na złe długi, pozostawiając tę kwestię regulacjom krajowym. Na takim gruncie może powstać, i często zresztą powstaje, wątpliwość, czy regulacja krajowa ustanawiająca szczegółowe przesłanki stosowania danej instytucji jest zgodna z ogólnymi zasadami unijnego prawa podatkowego, czyli z zasadą neutralności i proporcjonalności. Taka wątpliwość powstała w odniesieniu do art. 89a ust 2 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawy o VAT), w myśl którego ulgę na złe długi można stosować, jeżeli „od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata [obecnie ustawa o VAT przewiduje 3 lata], licząc od końca roku, w którym została wystawiona”. Czy ustawienie tego terminu jako warunku ograniczającego czasowo stosowanie ulgi narusza wspomniane zasady, a tym samym prawo unijne? Nieprawidłowa implementacja? Orzecznictwo sądów administracyjnych jest podzielone. Są orzeczenia, które uznają to ograniczenie za zgodne z prawem unijnym, jak np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 18 maja 2021 roku (sygn. I SA/Gd 185/21) twierdząc, że termin dwuletni [obecnie ustawa o VAT przewiduje 3 lata] wskazany w art. 89a ust 2 pkt 5 ustawy o VAT jest terminem „rozsądnym” i „równoważnym”, umożliwiającym, z jednej strony, skorzystanie przez podatnika z jego uprawnień bez większych trudności i wystarczającym do tego, żeby staranny podatnik skorzystał z omawianej ulgi, a z drugiej strony umożliwiającym również organowi podatkowemu skontrolowanie prawidłowości dokonanej korekty przed upływem pięcioletniego terminu przedawnienia. W podobnym tonie wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 25 lutego 2021 roku (sygn. III SA/Wa 581/20), który wskazał, że z punktu widzenia celów dyrektywy VAT, zasady neutralności podatku VAT i zasady proporcjonalności nie sposób uznać, że regulacja w art. 89a ust 2 pkt 5 ustawy o VAT jest efektem nieprawidłowej implementacji art. 90 ust. 1 dyrektywy. Czytaj więcej Korekta pliku JPK a czynny żal Podczas prowadzenia działalności gospodarczej zdarzają się sytuacje, że podatnik popełni błąd przy tworzeniu jednolitego pliku kontrolnego (JPK). Co należy wtedy zrobić i co się zmieni od 1 stycznia 2022 r.? W orzecznictwie pojawiły się także poglądy o niezgodności unormowań krajowych w szczególności z zasadą proporcjonalności. W ich świetle zatem polski podatnik VAT może korzystać z tej ulgi także po jego upływie (np. wyrok WSA w Gliwicach z 23 marca 2017 r. sygn. III SA/Gl 1411/16, czy też wyrok NSA z 19 sierpnia 2016 r., sygn. I FSK 126/15). Jak wskazywał Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w powołanym wyżej wyroku „Wykładnia przepisów, skutkująca "sankcją", polegającą na odmowie prawa do powyższej korekty deklaracji poprzez skorzystanie z uprawnienia do tzw. "ulgi na złe długi" w prawidłowym okresie rozliczeniowym – po upływie terminu z art. 89a ust 2 pkt 5 ustawy o VAT – musi być uznana za niezgodną z zasadą proporcjonalności, gdy nie stwierdzono oszustwa ani uszczerbku dla budżetu państwa.” TSUE rozstrzygnął wątpliwości Wydawało się że orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 15 października 2020 r. w sprawie C-335/19 (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny), choć odnoszące się jedynie do warunków statusu dłużnika i wierzyciela w chwili realizacji ulgi przechyli szalę niekorzystnych rozstrzygnięć sądowych, dotyczących zgodności warunku ograniczającego objęcie ulgą jedynie faktur, co do których od ich wystawienia nie upłynęło 2 lata [obecnie ustawa o VAT przewiduje 3 lata]. W orzeczeniu TSUE wskazał, że polskie przepisy ustanawiające zakaz skorzystania przez wierzyciela z ulgi na złe długi, w sytuacji w której: - dłużnik jest w postępowaniu upadłościowym albo restrukturyzacyjnym; - dłużnik nie jest zarejestrowany dla celów VAT, - wierzyciel nie jest zarejestrowany dla celów VAT, są niezgodne z regulacjami unijnymi. Wyrok ograniczał się do tylko tego aspektu, bowiem był związany treścią pytania prejudycjalnego zadanego przez Naczelny Sąd Administracyjny (NSA), nie rozważał bezpośrednio innych warunków do skorzystania z ulgi na złe długi (w tym warunku, że od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie może upłynąć 2 lata [obecnie ustawa o VAT przewiduje 3 lata], licząc od końca roku, w którym ją wystawiono). Niemniej jednak opierając się na treści uzasadnienia jedynie wzmocniły się wątpliwości, co do zgodności unormowań ustawy krajowej z przepisami unijnymi. W świetle orzecznictwa TSUE podatnik powinien bowiem jedynie wykazać, że płatność nie została otrzymana i wydaje się, że powinien mieć on czas na korektę podstawy opodatkowania, bo taką pozostaje również ulga za złe długi do upływu okresu przedawnienia. Trybunał w orzeczeniu wskazał, że mając na uwadze, iż przepisy art. 90 ust. 1 oraz art. 273 dyrektywy VAT, poza określonymi w nich ograniczeniami nie precyzują, ani warunków, ani obowiązków, jakie mogą wprowadzić państwa członkowskie, należy stwierdzić, że przepisy te przyznają państwom członkowskim zakres swobodnego uznania, w szczególności w odniesieniu do formalności, jakie muszą zostać dochowane przez podatników względem organów podatkowych celem obniżenia podstawy opodatkowania. Czytaj więcej Błędny NIP na fakturze – korekta pliku JPK? Faktura powinna być sporządzona w sposób bezbłędny i rzetelny i odzwierciedlać zdarzenia gospodarcze, które miały miejsce. Co powinien zrobić przedsiębiorca, który jednak otrzyma fakturę z błędnym numerem NIP? Kiedy potrzebna jest korekta pliku JPK? Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej podkreślił, że z jego orzecznictwa wynika jednak, że przepisy, których celem jest zapobieganie oszustwom podatkowym i unikaniu opodatkowania, zasadniczo mogą ustanawiać odstępstwa od przestrzegania zasad dotyczących podstawy opodatkowania jedynie w granicach tego, co jest bezwzględnie konieczne dla osiągnięcia tego szczególnego celu. Powinny one bowiem w możliwie najmniejszym stopniu naruszać cele i zasady dyrektywy VAT i w związku z tym nie mogą być wykorzystywane w sposób, który podważałby neutralność VAT (wyrok z 6 grudnia 2018 r., Tratave, C‑672/17, EU:C:2018:989, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo). W konsekwencji konieczne jest, aby formalności, jakie mają spełnić podatnicy, by móc skorzystać przed organami podatkowymi z prawa do obniżenia podstawy opodatkowania VAT, ograniczały się do formalności umożliwiających wykazanie, że po zawarciu transakcji zapłata części lub całości wynagrodzenia ostatecznie nie zostanie otrzymana. W tym zakresie zadaniem sądów krajowych jest zbadanie, czy jest tak w przypadku tych przewidzianych przez dane państwo członkowskie formalności Artykuł 90 ust. 2 dyrektywy VAT zezwala państwom członkowskim na odstępstwo, w przypadku całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności ceny transakcji, od zasady, o której mowa w tym przepisie. Czytaj więcej Trybunał dokonał głębokich rozważań, w świetle których stwierdził, że na zadane przez NSA pytania należy odpowiedzieć, że artykuł 90 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, które uzależniają obniżenie podstawy opodatkowania podatkiem od wartości dodanej (VAT) od warunku, by w dniu dostawy towaru lub świadczenia usług, a także w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej mającej na celu skorzystanie z tego obniżenia dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT i nie był w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji, zaś wierzyciel był w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej nadal zarejestrowany jako podatnik VAT. – Patrząc z perspektywy ducha i podstawowych założeń systemu VAT w Europie (i nie tylko), należy zgodzić się ze stanowiskiem Trybunału, albowiem nie można obarczać przedsiębiorcy, podatnika VAT, koniecznością zapłaty podatku VAT, który jest przecież podatkiem od konsumpcji – tłumaczy Iwona Skrok, doradca podatkowy z Lublina. Wykładnia NSA W wyroku z 23 listopada 2021 r. (sygn. I FSK 391/17) Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się w kwestii zgodności z prawem UE przepisów polskiej ustawy o VAT uzależniającej możliwość skorzystania z ulgi na złe długi od terminu, który upłynął od wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność objętą ulgą niekorzystnie dla podatników. Sprawa dotyczyła spółki, która twierdziła, że zasady neutralności i proporcjonalności decydujące o prawidłowym funkcjonowaniu systemu VAT dają jej prawo do skorzystania z ulgi na złe długi, nawet jeśli dłużnik został wykreślony z rejestru czynnych podatników VAT i po upływie 2 lat [obecnie ustawa o VAT przewiduje 3 lata] liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym wystawiła faktury. Czytaj więcej Przedsiębiorco zostałeś oszukany? Nie zapłacisz VAT-u W sytuacji, gdy przedsiębiorca stanie się ofiarą oszustwa np. ktoś podszyje się pod podmiot gospodarczy i wyłudzając towar za niego nie zapłaci, to nie musi płacić podatku VAT za skradzione dobra. Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że warunek uzależniający skorzystanie przez wierzyciela z ulgi na złe długi od tego, czy na dzień poprzedzający dzień skorzystania z ulgi dłużnik jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT jest niezgodny z prawem unijnym, co wynikało wprost ze wskazanego orzeczenia. Sąd jednak nie podzielił stanowiska firmy, że również warunek ograniczający korzystanie z ulgi w określonym przez ustawę krajową czasie również trudno pogodzić z zasadami proporcjonalności. Nadzieja dla firm w pytaniu – Trudno się zgodzić z zapadłym orzeczeniem. Wydawało się, że na kanwie uzasadnienia wyroku TSUE w sprawie C-335, na które oczekiwał NSA, w tym celu zawieszając postępowanie w tej sprawie do czasu wydania wyroku przez Trybunał, że NSA rozważy zadanie kolejnego pytania prejudycjalnego, w szczególności czy nie pozostaje w sprzeczności z prawem Unii, w tym zasadą proporcjonalności i neutralności 2-letni termin na skorzystanie z ulgi skoro inne przypadki korygowania podstawy opodatkowania w prawie krajowym są objęte 5-letnim terminem przedawnienia i czy rzeczywiście tak skrócony okres ubiegania o ulgę służy zapobieganiu oszustwom i nadużyciom – tłumaczy Iwona Skrok. I dodaje: – Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej odgrywa ogromną rolę w europejskim systemie VAT, a przepisy dotyczące podatków zharmonizowanych w UE (w szczególności VAT) są bardzo skomplikowane. Trybunał mógłby więc przyczynić się do przełamywania błędnej linii orzeczniczej przyjętej przez sądy krajowe w tej sprawie. Problemem okazuje się jednak niechęć części składów sędziowskich do kierowania pytań do TSUE mimo obiektywnego istnienia wątpliwości. Analiza konsekwencji w zakresie VAT w zasadzie jakiejkolwiek transakcji, czy zdarzenia gospodarczego, bez uwzględnienia kontekstu unijnego, jest niewystarczająca, a przez to w istocie rzeczy może się okazać się całkowicie chybiona – podkreśla Skrok. Iwona Skrok wyraża nadzieję, że w krótkim czasie Naczelny Sąd Administracyjny w innym składzie zdecyduje się na zadanie pytania, a sprawa będzie rozstrzygana przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który potwierdzi, że warunek polskiej ustawy stoi w sprzeczności z zasadą proporcjonalności i neutralności podatkowej. Z ulgi na złe długi mogą skorzystać jedynie osoby będące podatnikami VAT, które dokonały sprzedaży i mają problem z odzyskaniem od kontrahenta zapłaty za towar bądź usługę. W jakich sytuacjach można skorzystać z tej ulgi? Rozliczenie podatku VAT na zasadach korzystania z ulgi na złe długi reguluje art. 89a ustawy o VAT. Wprowadzenie przez ustawodawcę takich regulacji ma na celu pomoc w odzyskaniu zapłaconego podatku w przypadku, gdy należne kwoty podlegające opodatkowaniu nie zostały otrzymane. Innymi słowy, jeżeli podatnik odprowadził należny podatek VAT z tytułu dokonanych czynności, za które kontrahent się z nim nie rozliczył – może starać się o odzyskanie należnej kwoty podatku, jeżeli uprawdopodobni nieściągalność wierzytelności. Zgodnie z art. 89a ust. 1a ustawy o VAT, uprawdopodobnienie nieściągalności wierzytelności ma miejsce wówczas, gdy nie została ona uregulowana bądź zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 150 dni od dnia upływu terminu płatności wynikającego z umowy czy faktury. Z ulgi na złe długi nie może natomiast skorzystać podatnik VAT, który dokonał sprzedaży osobie, która nie prowadzi działalności gospodarczej. Chcesz dowiedzieć się więcej? Zapisz się na nasz newsletter! Faktura korygująca - czy można zmusić do poprawienia faktury? Warunki konieczne do spełnienia przez wierzyciela Aby podatnik, będący wierzycielem mógł skorzystać z ulgi na złe długi musi spełnić kilka warunków: podatnik, na rzecz którego została dokonana sprzedaż bądź świadczenie usługi musi należeć do czynnych podatników VAT oraz nie znajdować się w tracie postępowania upadłościowego bądź likwidacyjnego, w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty : wierzyciel i dłużnik powinni być zarejestrowani jak podatnicy czynni VAT, dłużnik nie może być w trakcie postępowania upadłościowego bądź likwidacji od dnia wystawienia faktury, z której wynika wierzytelność nie minęły dwa lata (licząc od końca roku, w którym faktura została wystawiona). Skorzystanie z odliczenia ulgi na złe długi wiąże się z dokonaniem korekty deklaracji VAT. Dla podatnika oznacza to, że powinien przede wszystkim zawiadomić dłużnika o konieczności uregulowania wierzytelności a następnie złożyć zawiadomienie do urzędu skarbowego o korekcie. Zawiadomienia dokonuje się na formularzu VAT – ZD: Ważne jest, ze korekty podatku należnego nie można dokonać wcześniej niż po upływie 14 dni, jakie ma dłużnik na spłatę należności, licząc od dnia otrzymania zawiadomienia od wierzyciela. A także, że wierzyciel nie mógł wykazać tej korekty przed okresem rozliczeniowym, w którym uzyskał potwierdzenie odbioru tego zawiadomienia przez dłużnika (wyr. WSA w Poznaniu, I SA/Po 327/13). W ramach ulgi na złe długi podatnik – wierzyciel uzyska możliwość zmniejszenia podatku należnego wraz z podstawą opodatkowania tylko w dokonywaniu rozliczenia za okres, w którym upłynęło 150 dni od daty terminu płatności. Nie będzie miała tu zatem kluczowego znaczenia deklaracja za wskazany okres rozliczeniowy a termin, jaki upłynął od daty terminu płatności. Odliczenie VAT–u od zakupu nawigacji Obowiązki dłużnika w procedurze odliczania ulgi Obowiązki dłużnika w ramach odliczania ulgi na złe długi zostały uregulowane w art. 89b ustawy o VAT. Jeżeli zatem dłużnik nie zapłaci w terminie 150 dni wierzytelności w jakiejkolwiek formie, wynikającej z faktury bądź umowy, wówczas zobowiązany jest do dokonania korekty kwoty naliczonego podatku, wynikającej z faktury. Jeżeli jednak podatnik – dłużnik ureguluje wierzytelność najpóźniej do końca okresu rozliczeniowego, w którym upłynął termin 150 dni – nie powstanie obowiązek korekty. W przypadku, gdy dłużnik uregulował w terminie jedynie część należności, wówczas obowiązek dokonania korekty naliczonego podatku będzie obejmował nieuregulowaną część należności. W razie kontroli podatkowej ze strony naczelnika urzędu skarbowego lub organu kontroli skarbowej, którzy stwierdzą nieprawidłowości i naruszenie obowiązku dokonania spłaty wierzytelności w terminie 150 dni – podatnik/dłużnik będzie miał nadal prawo do dokonania korekty VAT. Wówczas też organ podatkowy, przeprowadzający kontrolę może ustalić dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 30% kwoty naliczonego podatku, wynikającego z nieopłaconych faktur. Czy podatek VAT można zaliczyć w koszty firmy? Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE uzgadniania kont bilansowych przed nami. W tym wpisie skupię się na rozrachunkach, czyli należności i zobowiązania z dostawcami, z jednostkami powiązanymi, z budżetem oraz z pracownikami. Jest to spora grupa kont, zespół nr “2”. Zaczynamy 🙂 Należności i zobowiązania z dostawcami Podstawowymi dokumentami księgowymi są faktury sprzedaży, które generują należności oraz faktury zakupu, które generują zobowiązania. Należy tutaj zwrócić uwagę, że w przypadku zakupów gotówkowych możliwa jest sytuacja, w której pomijane są te konta ze względu na uregulowanie zobowiązania lub należności od razu. Konta te uzgadniam w zależności od ilości transakcji. Jeżeli jest kilka pozycji to porównuję bank i faktury/inne dokumenty i sumuję pozycje, które nie zostały zapłacone i które powinny “wisieć” na saldzie. Jeżeli jest ich więcej, patrzę globalnie na kontrahentów w porównaniu do poprzedniego okresu oraz na (UWAGA!) wiekowanie należności i zobowiązań. Jest to istotne pod względem VAT oraz CIT, gdzie występuje ulga na złe długi (podstawowy termin 90 dni, w związku z pandemią nastąpiły zmiany w tym terminie). Standardowe wiekowanie obejmuje podział na kategorie: nie zaległezaległe do 30 dnizaległe 30-60 dnizaległe 60-90 dnizaległe > 90 dni Jeżeli odpowiadacie w firmie za pilnowanie rozrachunków to takie wiekowanie jest podstawą do kontaktu z kontrahentami w celu np. windykacji. Z pewnością takie wiekowanie (czasami w ramach preliminarza płatności) można wygenerować z programu księgowego. Jeżeli jednak nie ma takiej możliwości to wystarczy wyciągnąć dane z rejestrów faktur/dodatkowych ewidencji i dodać do terminu płatności odpowiednią liczbę dni. Rozrachunki z jednostkami powiązanymi Specyficzna kategoria rozrachunków, np. pożyczka od udziałowca, faktury w ramach rozrachunków całej grupy (po ang. intercompany). Uzgadniamy podobnie do rozrachunków od podmiotów niepowiązanych, ale musimy zwrócić uwagę na 3 kwestie: należy wydzielić na kontach rozrachunki z powiązanymi i niepowiązanymi jednostkami- może się to przydać przy sporządzaniu sprawozdania (wskazuję, że może, ale nie musi, np. podczas uproszczonego sprawozdania mikro takich danych nie wykazujemy)transakcje powinny być zawarte na warunkach rynkowych. Możliwy temat cen między podmiotami powiązanymi powinny być takie same. Ponownie: powinny, ponieważ kontrahenci zagraniczni stosują np. inne kursy przeliczeniowe, wtedy ważna jest chociaż ta sama kwota w walucie. Zawsze dążymy do uzgodnienia na taką samą kwotę. Rozrachunki z pracownikami Rozważamy dwie opcje: zobowiązania z tytułu wynagrodzeń – związane typowo z wynagrodzeniami. O tym wspominałam konkretnie we wpisie listy płac. Uzgadnianie konta zależy od regulaminu wynagrodzeń i terminu wypłaty wynagrodzenia. Jeżeli np. wynagrodzenie za czerwiec wypłacamy do końca czerwca to zobowiązania z tytułu wynagrodzeń będą równe 0. Jeżeli wynagrodzenie za czerwiec wypłacamy na początku lipca to zobowiązania z tytułu wynagrodzeń będą równe kwocie netto do z tytułu podróży służbowych – rozliczanie delegacji czy kart służbowych pracowników. W przypadku delegacji należy pamiętać o prawidłowej dokumentacji (polecenie wyjazdu służbowego, dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków przez pracownika, rozliczenie wyjazdu służbowego). Jeżeli chodzi o karty służbowe to bank powinien umożliwić wygenerowanie transakcji / podsumowania dla danej karty. Takie podsumowanie może służyć do uzgodnienia konta albo być podstawą do rozliczenia wydatków z pracownikiem. Rozrachunki z budżetami Chyba najbardziej obszerne konta po względem ich ilości, bo ile podatków – tyle kont 🙂 W skrócie: najczęściej powtarzalnymi rozrachunkami budżetowymi są VAT, CIT, ZUS, PIT, PCC, WHT. Pamiętajcie, że nie zawsze w każdej firmie pojawią się te rozrachunki. Jeżeli ktoś jest podatnikiem zwolnionym (na podstawie art. 113 ustawy o VAT) to oczywiście nie będzie miał salda na koniec okresu dla konta rozrachunki z tyt. VAT. Sygnalizuję tylko, jakie mogą być. Podstawą księgowań na kontach budżetowych są deklaracje składane do urzędu skarbowego. Pamiętajcie, że w przypadku opóźnień w zapłacie w odpowiednich terminach należy także odsetki budżetowe, które dla celów podatku dochodowego są NKUP. Wrzucam także mój excelowy kalkulator odsetek. Tutaj jedna uwaga, kalkulator nie uwzględnia sytuacji, kiedy termin płatności przypadał w weekend, wtedy (z mocy prawa) – termin zmieniony jest na poniedziałek. Poniżej moje sposoby na uzgodnienie: konto VAT uzgadniam na podstawie deklaracji VAT za dany miesiąc + rejestru zakupów na kolejny miesiąc -> jeżeli księguję fakturę zakupową z datą wystawienia lipiec, ale datą sprzedaży czerwiec to w koszty wchodzi do czerwca (co do zasady, są także wyjątki), ale VAT możemy odliczyć najwcześniej w lipcu (ponieważ wtedy otrzymaliśmy tę fakturę). W przypadku kwot do zwrotu nadwyżki VAT z poprzednich okresów (mam na to osobną analitykę w planie kont), wtedy też robię screena tej CIT na poziomie zaliczek uzgadniam na podstawie miesięcznej kalkulacji. Postaram się przygotować taki plik w najbliższy weekend i wrzucić tutaj. Na koniec roku uzgadniam saldo z deklaracją (albo do zapłaty, albo do zwrotu nadpłata i ewentualnie przeksięgowanie na inne podatki na podstawie wniosku podatnika)konto ZUS/PIT – ściśle związane konta z listą płac i pracownikami. Po pierwsze, porównuję z listą płac czy kwoty są zgodne i czy nie ma żadnych zaległości. Po drugie, sprawdzam na wyciągu bankowym za następny okres czy zostały zapłacone w terminie, jeżeli nie to dlaczego nie zostały zapłacone i liczę odsetki od zaległości (przy ZUS pracodawcy trzeba pamiętać o ujęciu jako NKUP w przypadku braku zapłaty). Po trzecie, uzgadniam do DRA (tutaj pytajcie kadrowych o pomoc).konto WHT – dla niewtajemniczonych jest to podatek u źródła (np. zakup licencji z zagranicy). Jeżeli moja firma podlega to w ujęciu miesięcznym przygotowuję kalkulację tego podatku w excelu a następnie sprawdzam czy został zapłacony w terminie (do 7 dnia następnego miesiąca). Na koniec roku uzgadniam z deklaracjami IFT oraz CIT-10Z, o ile oczywiście jest podatek do zapłaty i nie podlega podatek od czynności cywilnoprawnych, typowo związany z daną czynnością, deklaracja składana na dzień czynności, więc tutaj nie ma problemu, uzgadniamy do deklaracji. w następnym wpisie Nawigacja wpisu Ulga na złe długi obowiązuje zarówno na gruncie podatku dochodowego, jak i w zakresie podatku VAT. Podatek dochodowy Uprawnienia wierzyciela Wierzyciel, który nie otrzymał należności lub jej części w okresie 90 dni od dnia upływu terminu płatności określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie, ma prawo zmniejszyć podstawę obliczenia podatku o wartość tej należności lub jej części albo zwiększyć poniesioną stratę. Uprawnienie do zmniejszenia podstawy obliczenia podatku albo zwiększenia straty przysługuje przedsiębiorcy, który wcześniej zaliczył wartość tej wierzytelności do przychodów należnych, pod warunkiem, że wierzytelność do dnia złożenia zeznania podatkowego nie została uregulowana lub zbyta. Zmniejszenia podstawy obliczenia podatku albo zwiększenia straty dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu płatności. Jeżeli wartość zmniejszenia podstawy obliczenia podatku jest wyższa od tej podstawy, zmniejszenia o nieodliczoną wartość można dokonać w okresie 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, za który powstało prawo do zmniejszenia. Zmniejszenia podstawy opodatkowania w kolejnych latach dokonuje się pod warunkiem, że wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta. W przypadku gdy po roku podatkowym, za który dokonano zmniejszenia podstawy obliczenia podatku albo zwiększenia straty wierzytelność zostanie uregulowana lub zbyta, podatnik zobowiązany jest do zwiększenia podstawy obliczenia podatku lub zmniejszenia straty w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym wierzytelność została uregulowana lub zbyta, odpowiednio o: wartość kwot wcześniej odliczonych wartość kwot wcześniej doliczonych. Jeżeli kwota straty jest mniejsza od kwoty, o którą ma być zmniejszona, różnica zwiększa podstawę opodatkowania. Ulgę można stosować w rozliczeniach miesięcznych, zwiększając albo zmniejszając dochód stanowiący podstawę obliczenia zaliczki. W przypadku, kiedy wierzyciel zobowiązany jest do zwiększenia podstawy obliczenia podatku lub zmniejszenia straty, korekty dokonuje już od miesiąca, w którym zobowiązanie zostało uregulowane (przy ustalaniu zaliczki na podatek). Konsekwencje dla dłużnika Dłużnik, który nie uregulował zobowiązania lub jego części w okresie 90 dni od dnia upływu terminu płatności określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie, jest zobowiązany do zwiększenia podstawy obliczenia podatku lub zmniejszenia straty. Obowiązek zwiększenia podstawy obliczenia podatku lub zmniejszenia straty dotyczy dłużnika, który wcześniej zaliczył wartość zobowiązania do kosztów uzyskania przychodów. Zwiększenia podstawy obliczenia podatku lub zmniejszenia straty dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu płatności. Jeżeli najpóźniej w dniu złożenia zeznania podatkowego, dłużnik ureguluje zobowiązanie, nie musi zwiększać podstawy obliczenia podatku lub zmniejszenia straty nie wystąpi. Uwzględniając, że ulgę na złe długi stosuje się w rozliczeniach miesięcznych (przy ustalaniu zaliczki na podatek), dłużnik zobowiązany jest do zwiększenia podstawy obliczenia podatku lub zmniejszenia straty, już od miesiąca, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu płatności określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie. Jeżeli wartość zobowiązania jest wyższa od kwoty straty podlegającej zmniejszeniu, różnica zwiększa podstawę opodatkowania. W przypadku gdy po roku podatkowym, za który dłużnik zwiększył podstawę obliczenia podatku lub zmniejszył stratę, następnie ureguluje zobowiązanie, ma prawo zmniejszyć podstawę obliczenia podatku lub zwiększyć stratę w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym zobowiązanie zostało uregulowane (zmniejszenia lub zwiększenia straty może dokonać, także w miesiącu, w którym uregulował zobowiązanie – ustalając zaliczkę na podatek). Jeżeli wartość zmniejszenia podstawy obliczenia podatku jest wyższa od tej podstawy, zmniejszenia o nieodliczoną wartość dokonuje się, przez okres nie dłużej niż 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, za który powstało prawo do zmniejszenia. Podatek VAT Ulga za złe długi nie dotyczy transakcji z udziałem przedsiębiorców: którzy nie są czynnymi podatnikami podatku VAT zagranicznych Wierzyciel - prawo do korekty Ulga za złe długi jest dużo korzystniejsza na gruncie podatku VAT. Firma, której należności nie zostaną uregulowane może - po uprawdopodobnieniu nieściągalności - dokonać korekty należnego podatku (naliczonego w swojej fakturze). Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze. Korekta nie powoduje obowiązku informowania dłużnika o jej wykonaniu i o wierzytelności. Dłużnik musi sam pilnować tych terminów. Warunkiem dla stosowania ulgi za złe długi w VAT u wierzyciela, oprócz upływu 90 dni, jest aby: dostawa towaru lub świadczenie usług były realizowane na rzecz podatnika, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego, restrukturyzacyjnego) lub w trakcie likwidacji na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty: wierzyciel i dłużnik byli podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni dłużnik nie był w trakcie postępowania upadłościowego, restrukturyzacyjnego lub w trakcie likwidacji od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym ją wystawiono Ulga z złe długi obejmuje więc wyłącznie transakcje przeprowadzone z czynnym podatnikiem podatku VAT nie znajdującym się w stanie likwidacji. Korekta może nastąpić w rozliczeniu za bieżący okres rozliczeniowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia płatności. O korekcie musisz powiadomić urząd skarbowy załączając do deklaracji VAT-7 (jeśli rozliczasz podatek VAT miesięcznie) lub VAT-7K (jeśli rozliczasz podatek VAT kwartalnie) załącznik VAT-ZD. Złóż deklarację VAT Dłużnik - obowiązek korekty Korekty deklaracji VAT musi dokonać też twój dłużnik. On z kolei musi obniżyć odliczoną kwotę podatku wynikającą z niezapłaconej faktury. Powinien to zrobić w analogicznym czasie, czyli w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na przypadku częściowego uregulowania należności korekta powinna dotyczyć podatku naliczonego od niezapłaconej część należności. Przeczytaj więcej o uldze na złe długi. Uwaga Opisane korekty podatkowe odnoszące się do przeterminowanych płatności dotyczą wyłącznie dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju. Nie stosuje się ich więc do transakcji międzynarodowych z udziałem podmiotów zagranicznych. Podstawa prawna: Art. 89a-89b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług Art. 23 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, Rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 25 października 2019 r. w sprawie wzorów deklaracji dla podatku od towarów i usług Czy ta strona była przydatna?

ulga na złe długi w bilansie